ریچارد سوم - ویلیام شکسپیر - عبدالله کوثری - نشر نی
این نمایشنامه داستان برآمدن و فروافتادن شاهی منفور را بازمیگوید. اما شکسپیر سیمای این مرد زشتصورت و زشتسیرت را چنان تصویر کرده که حضورش بر صحنه، همهی شخصیتهای دیگر را به محاق میبرد. این هیولای بیشفقت که در راه رسیدن به تاج و تخت انگلیستان از هیچ دروغ و خدعه و جنایتی رویگردان نیست، با هوشی اهریمنی و نگاهی ژرفکاو تا اعماق وجود قربانیانش نفوذ میکند و آز و شهوت این یک یا عقل سستپای دیگری را آماج خود میگیرد. از این روست که جملگی را بهآسانی میفریبد و سرانجام به نابودی میکشاند. اما فزونخواهی و غرور بیحدش سرانجام او را نیز قرین رسوایی و تباهی میکند.
من معتقدم این اولین تلاش خودآگاه شکسپیر برای خلق تراژدی است – به معنای کلاسیک – خارج از درام عامه پسند. تصور گروه کر زنان – هم یک گروه کر سنتی تراژیک و در عین حال چیزی شخصی تر و کنایه آمیز تر – در این زمینه به ویژه تأثیرگذار است. با این حال، متأسفانه شکسپیر از خود فراتر رفت. در اجرا، گروه کر ملکه ها اغلب ناله کننده و خسته کننده است و بدون روشن کردن آن، عمل را کند می کند. با این وجود، این گام بزرگی به سوی طنین تراژیک نمایشنامه های اصلی است
من معتقدم این اولین تلاش خودآگاه شکسپیر برای خلق تراژدی است – به معنای کلاسیک – خارج از درام عامه پسند. تصور گروه کر زنان – هم یک گروه کر سنتی تراژیک و در عین حال چیزی شخصی تر و کنایه آمیز تر – در این زمینه به ویژه تأثیرگذار است. با این حال، متأسفانه شکسپیر از خود فراتر رفت. در اجرا، گروه کر ملکه ها اغلب ناله کننده و خسته کننده است و بدون روشن کردن آن، عمل را کند می کند. با این وجود، این گام بزرگی به سوی طنین تراژیک نمایشنامه های اصلی است