از ميان درياى ابيات و غزليات نغز شمس، برگزيدن دُرّهاى ناب کارى است به‌نوبه خود فرحناک و شوق‌انگيز، که در نهايت به ۱۷۵ غزل رسيد که از هريک بين سه تا هفت بيت (شاه‌بيت‌الغزل) به انگليسى درآمد. معيار و مبناى گزينش شعرها جاذبه کلام بود و هم جلوه آن ابيات در ادبيات انگليسى، چرا که در مقام ترجمه، سزاست که متن ادبى به ادبيات مقصد برگردد و نه فقط به زبان مقصد، که خود فرايندى است از جنس مکاشفه در پهنه ادبيات تطبيقى.
نظر به شيفتگى روزافزون غرب نسبت به مولانا ترجمه‌هاى متعددى از غزليات شمس به انگليسى منتشر شده است، به طور عمده در دو زمره: يکى ترجمه‌هاى آکادميک مثل آثار نيکلسن و آربرى که در آن شعريّت سخن فداى پژوهندگى شده است، و ديگرى اقتباس‌هاى ميان‌مايه پاپ که شعر مولانا را به گفتارى احساساتى و عوامانه فرومى‌کاهد. اميد که کوشش اين دفتر يکسره غرق در اين دو ورطه مبتذل و فاضلانه نباشد.
در نهايت اين گزارش حاصل تلاش در پاسخ به اين سفارش مولاناست :
آينه صبوح را ترجمه شبانه کن
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت می کنید