راه های برگشتن به خانه-آله خاندرو سامبرا-ونداد جلیلی- چشمه
موضوع کتاب «راههای برگشتن به خانه» وضعیت نسل دومی است که چند سال پس از پایان دیکتاتوری پینوشه در شیلی و در نبود زیرساختهایی که دولت دیکتاتوری از بین برده و آسیبهای فرهنگییی که جامعه از این وضعیت دیکتاتوری دیده، در حالت سرگردان به سر میبرد و نمیتواند خود را با جامعهی موجود درونی و بیرونی کشور وفق دهد. با جامعهیی روبهرو است که از واقعیت گریزان است و هر کس برای ایجاد احساس آسودگی در خود، خود را به یکی از مولفههای گذشته پیوند میدهد و راوی که سعی میکند نوستالژی را دستکم در موضوعات مهم زندگی نادیده بگیرد، دچار مشکلات میشود. بنابراین نویسنده نمیتواند خود را از راوی داستان و داستان را از خود جدا کند.
این کتاب(زندگی مردم طبقه متوسط شیلی در میانه حکومت آلنده و پینوشه)در مرز خاطره نویسی،روایت،داستان و ناداستان حرکت میکنه،حتی خاطرات و گفتگوی نویسنده با دوستش حین نوشتن کتاب هم در اثر موجوده و خط باریکی تمام این وقایع رو به هم وصل میکنه،زمانی به شدت مدرن.
اما صفحه ای از کتاب هست که من رو ویران کرد و تا ابد در ذهنم جاری میماند.
چند جای جالب کتاب
به خودم گفتم خواندن يعنى پوشاندن چهره.
خواندن يعنى پوشاندن چهره و نوشتن يعنى نماياندن آن
نمى توانستم بفهمم چطور كسى مى تواند تنها زندگى كند. فكر ميكردم تنهايى يكجور تنبيه يا بيمارى است.