سفر به انتهای شب - لوئی فردینان سلین - فرهاد غبرائی - نشر جامی
کتاب سفر به انتهای شب نوشته لوییفردینان سلین و با ترجمه
فرهاد غبرایی در انتشارات جامی منتشر شده است. این کتاب یکی از تاثیرگذارترین آثار ادبی معاصر است.
لویی فردینان سلین نابغه فرانسوی اولین رمان خودش به نام سفر به انتهای شب را در سن ۳۸ سالگی نوشت و بلافاصله با انتشار کتابش تمام جامعهی ادبی را غافلگیر کرد. موضوع اصلی این رمان درمورد ضد قهرمان سلین، فردینان باردامو است که صداقت و روراست بودن او در این کتاب بسیار به چشم میآید.
این کتاب روایت زندگی فردینان باردامو است. او پزشکی بداخلاق و بیادب است. به زبان مردم کوچه و بازار سخت میگوید و همواره به مردم و رسم و رسوم میانشان با دید تحقیر نگاه میکند. او علاقه دارد جملات قصار بگوید اما همیشه درحال غرغر کردن است. او بین سالهای جنگ جهانی اول تا دوم زندگی میکند. او از روزهای جوانی خودش میگوید که بیشتر به ولگردی و خوشگذرانی گذشتهاست. این رمان تاحدودی داستان زندگی خود نویسنده است و اثری است نیمه-خودزندگینامه و نیمهتخیلی.برای
خرید کتاب در مشهد و سراسر کشور کتاب ” سفر به انتهای شب - لوئی فردینان سلین ” از
بزرگترین کتابفروشی اینترنتی مشهد میتوانید از پایین صفحه اقدام نمایید
! آنقدر در مورد سلین بد گفته ایم که مدت ها از خواندن آن امتناع می کردم و بعد می خواستم تصمیمم را بگیرم. منفور، سلین؟ مطمئناً، اما نه در «سفر… »، جایی که برعکس، مکانیسم‌هایی را که منجر به نفرت می‌شوند را با وضوح بی‌رحمانه‌ای از بین می‌برد. (مشکل شخصیت این است که من اعتراف می کنم که از طریق تحریک و یک تحریک نفرت انگیز، در نهایت به روش هایی که محکوم می کند، افتاد.) هیچ توهم در مورد طبیعت انسان وجود ندارد، هیچ زواید، هیچ افراط در یک شبه برادری وجود ندارد، بلکه تلاش هایی وجود دارد. از چیزی که انسان را نابود می کند یک گام به عقب بردارید و سعی کنید با آن یا در عوض با آن زندگی کنید. ترکیبی متناقض بین ناامیدی و میل به زندگی بر خلاف همه شانس در این مرد پوسته پوسته وجود دارد که به نظر من بسیار عالی است و می تواند به بسیاری از ما کمک کند. از آنجایی که این نقاب زدن به چشم ها نیست که باعث پیشرفت می شود، بلکه این است که به همه چیز نگاه کنم و در صورت امکان به آنها بخندم، فکر می کنم نگاه سلین به زندگی برای مدت طولانی با من خواهد ماند. «سفر به انتهای شب» کتاب بسیار خوبی است.
و حیف از «صحت سیاسی»! این حقیقت است که به ما کمک می کند، نه دروغ.