پری آندرسون مورخ و نظریه پرداز بزرگ بریتانیایی در سال 1938 متولد شد. او از پایه گذاران مکتب مارکسیسم است. آندرسون در کتاب پیش رو به بررسی تاریخ قرن شانزدهم اروپا و چگونگی رشد و شکل گیری حکومت های استبدادی با هدف پاسخ گویی به مسائل امروزی پرداخته است. او سعی دارد در این اثر شکاف عمیق مابین اندیشه های دو گروه مورخان و فیلسوفان مارکسیست را از بین برده و تجارب تاریخی و ایدئولوژی را با یکدیگر هم سو سازد.
تشدید تدریجی جنگ ها، دیوان سالاری شدن مقام و منصب، افزایش مالیات، تحلیل رفتن تحت الحمایگی، همگی در یک جهت به سمت اضمحلال تعیین کننده پدیده ای انجامید که مونتسکیو در سده بعد با حسرت به عنوان «قدرت های میانجی» بین سلطنت و مردم نظریه پردازی کرده بود. به بیان دیگر، هنگامی که قدرت طبقاتی نجیب زادگان شکل دیکتاتوری مرکزگرا را یافت که زیر لوای سلطنت اعمال می شد، نظام های متکی بر مجالس فرو پاشید. البته، قدرت بالفعل سلطنت به عنوان یک نهاد به هیچ وجه لزوما با قدرت شاه منطبق نبود: حاکمی که عملا دولت را رهبری و سیاست را هدایت کند، استثنایی بود، اگرچه هنگامی که این دو برهم منطبق می شدند، به دلایلی واضح وحدت خلاقانه و کارایی حکومت استبدادی اغلب به اوج خود می رسید (لویی چهارم و فردریک دوم).
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت می کنید