نظر کاربران در مورد "جامعه باز و دشمنان آن – کارل پوپر – عزت الله فولادوند – خوارزمی"
1 نظر تا این لحظه ثبت شده است
جامعه باز و دشمنان آن – کارل پوپر – عزت الله فولادوند – خوارزمی
انتشارات : خوارزمی
موجودی در فروشگاه : 3 عدد
0 بار ذخیره
1 نظر کاربران
موجود در انبار
چند وقت پیش در شعبهی دلشدگان مشهد،جوانی کتاب فلسفی کوچکی را تورق میکرد،به گمانم در آن کتاب به کتاب (جامعهی باز و دشمنان آن) این پژوهش عمیق کارل پوپر ، هم اشاره شده بود، پس از مرد شاغل در کتابفروشی درخواست کرد که این اثر را به او نشان بدهد تا شاید بر اثر تهییج ناشی از کتاب کوچکی که ورق زده بود بتونه نگاهی هم به کتاب پوپر بیندازد یا شاید حتی این اثر رو اول بخواند.
طبعا کتابخوان های فعلی با چاق شدن اثار که بواسطه استفاده از کاغذ های سبک ایجاد شده، اشنا هستند،پس میتوانند حجم چاپ جدید این کتاب از نشر خوارزمی رو حدس بزنند .
با این دید،وقتی اقای کتابفروش به سمت کتاب جامعهی باز نشر خوارزمی رفت…
ازینجا دید ناظر خودم رو مینویسم:
جوان ابتدا مسیر حرکت اقای کتابفروش از پیشخوان تا قفسه و سپس مسیر حرکت دست اقای کتابفروش رو دنبال کرد(معمولا این اثار در طبقات بالای قفسهی کتابفروشی ها هستند،چه به دلیل قیمت یا چه بلحاظ مولف که بعید هست) وقتی دست اقای کتابفروش به کتاب در طبقهی بالای قفسه رسید و کتاب رو کج کرد تا برداره،جوان چشمانش گرد شد،یک نه یواش از ته حلقش گفت که فقط تز نزدیک شنیده میشد،لبخندی یخ زده و عرقی بر پیشانی اش نشست و گفت نههههه ممنون ممنون،آن کتاب کوچک را هم در قفسه گذاشت و با سرعت با دوستش از کتابفروشی خارج شد.
:))))))
این اکت تاریخی به این کتاب باعث شد من و پارسا تصمیم به شروع خواندن اثر و شکستن شاخ این کتاب کنیم(چرا که هر دو سالهاست که این اثر را داریم و هنوز نخواندیم).
اول که این کتاب چهار جلد هست که در یک مجلد جمع شده و در دسته دوم فروشی ها میتونید اون مدلشم ببینید،ثانیا بسیار ترجمه خوبی داره و نصف هر مجلد در واقع توضیحات هست که چندان واجب نیست بخوانید.پس میشه گفت کل اثر ۷۰۰ صفحه هست و باقی پانویس و توضیحات هست.
پس اگر شما هم این کتاب رو دارید و در کتاب خانهی شما خاک میخوره،بهتره شروع کنید و از حجمش فرار نکنید و خودتون رو از این مدل اکتهای تاریخی دور نگه دارید :))))
برای حسن ختام ،اخرین پاراگراف کتاب رو مینویسم؛
{به جای تظاهر به پیامبری و پیشگویی ، باید سازندگان سرنوشت خویش باشیم ، باید یاد بگیریم که در آنچه میکنیم منتهای کوشش را بکار ببریم و ببینیم کجا مرتکب اشتباه شده ایم .
وقتی این تصور را ترک کنیم که تاریخ قدرتمداری دربارهی ما داوری خواهد کرد ، وقتی جلوی این نگرانی را بگیریم که آیا تاریخ به حقانیت ما حکم خواهد داد ، آنگاه شاید روزی به مهار کردن قدرت کامیاب شویم و شاید حتی بتوانیم حقانیت تاریخ را نیز از این راه ثابت کنیم .
مسلم این که تاریخ به شدت به اثبات حقانیت نیازمند است } .