حکومت نظامی - خوسه دونوسو - عبدالله کوثری - نشر نی
اکثر داستانها ساختهی ذهن نویسنده هستند و در بستری از تخیل شکل گرفتهاند. «
خوسه دونوسو»، نویسندهی برجستهی شیلیایی برخلاف این موضوع عمل کرده است؛ او داستانی که زندگی کرده را به قلم درآورده است. او براساس تجربهی تبعید خودخواستهاش و بازگشت دوبارهاش به شیلی کتاب «حکومت نظامی» را به نگارش درآورده است و لایه‌های مختلف یک جامعهی کودتا دیده را به تصویر کشیده است.
برای
خرید کتاب در مشهد و سراسر کشور کتاب ” حکومت نظامی ” از
بزرگترین کتابفروشی آنلاین مشهد میتوانید از پایین صفحه اقدام نمایید
رمان با مرگ ماتیلده همسر پابلو نرودا آغاز میشود. مانونگو ورا خواننده انقلابی شیلی بعد از سالها تبعید به وطن بازگشته، اما در مواجهه با یاران و رفقای قدیمی متوجه تغییر شرایط میشود.
ادبیات آمریکای لاتین همیشه برای من جذاب بوده. اما کمتر رمانی چنین تصویر دردناکی از فروپاشی آرمان ها ارائه کرده است. آرمان های انقلابی که خود در مسیر دیکتاتوری قرار می گیرد و مبارزین انقلابی یا به انفعالی عذاب آور همچون لوپیتو گرفتار میشوند، یا به اسارت در می آیند و به آغوش مرگ می روند.
قصه در زمان کوتاهی روایت میشود و راوی دانای کل چند شخصیت را برجسته می سازد و از زاویه نگاه آنها روایت را دنبال میکند. رمان دونوسو عمیقا تلخ و تکان دهنده است. و پایانی فراموش نشدنی دارد. یاس و اندوه، تلخی و تیرگی جامعه انقلابی تباه شده و آرمان های بر باد رفته را زیر پوششی خیالین به کودکانی که رو به سوی آینده دارند القا میکند. یا مستانه می رقصند یا غرق در تفکر به آینه سیاه جامعه که رو به روی آنها نهاده شده می اندیشند. هر چه هست امید جای خود را به فروپاشی و نابودی داده. و این برای آرمان خواهان و انقلابیون و برای هر کسی که با گذر از انقلاب به سویه های تیره آن میرسد و سرخورده میشود، به شدت تکان دهنده است.
قبل از اینکه بفهمم چه احساسی دارم و چگونه آن را توصیف کنم، مجبور شدم یک ثانیه روی آن بنشینم. دونوسو 24 ساعت طول می‌کشد – یا حتی نه – تا در مورد چیزی که بعد از استقرار در آن متوجه می‌شوید گروه پیچیده‌ای از افراد با تاریخ‌ها و احساسات و رفتارهای پیچیده را مرور کند. اما در ابتدا، اصلاً واضح نیست، و فکر می‌کنید به قهرمانی می‌پیوندید که برای شرکت در مراسم تشییع جنازه ماتیلده نرودا به شیلی بازمی‌گردد، یک رویداد ساده که در آن می‌بینید او با افرادی از گذشته‌اش برخورد میکند و بس. اما آنچه که به نظر می رسد یک چشم انداز لحظه ای از سیاست واقعی در شیلی در آن زمان است (دهه 1970 یا 1980؟ مطمئن نیستید)، با گروه متفاوتی از مردم که همه آن را کمی متفاوت و با سطوح مختلف تروما و ترس تجربه کرده اند. و درد و رنج، و چگونگی آن در واکنش‌ها، رفتارها و دیدگاه‌های آنها در حالی که آماده شرکت در مراسم تشییع جنازه یکی از بزرگان خود هستند.
چیزی که به نظرم سخت بود این بود که من هرگز “حال و هوای” خواندن این را نداشتم، اما هر زمان که آن را برداشتم، در جهان و روایت قرار گرفتم و سپس پیشرفت کردم و می‌خواستم بدانم چه اتفاقی افتاده است. و من مطمئن نیستم که چرا اینطور بود – اما چیزی که در مورد این کتاب به طرز شگفت انگیزی خوب بود این بود که، فراتر از یک گروه جالب از افراد تخیلی که با آنها ملاقات می کنیم و دنبال می کنیم، فضایی برای توسعه یافتن در اختیار دارند (حقیقتی تازه از یکی از چیزهایی که من انجام می دهم. «مثل در کتاب‌ها زمانی است که شخصیت‌ها می‌توانند نفس بکشند و رشد کنند) این است که لایه‌های تاریخ هر فرد بسیار ظریف در طرح و توصیفات رخدادهای 24 ساعته امروزی بافته شده است، و شما فکر می‌کنید پاراگراف‌ای که می‌خوانید دارد پیش می‌رود. یک راه برای توصیف چیزی، و شما را به جایی کاملا متفاوت هدایت می کند. بنابراین خواندن آن کار است، اما خود نوشته آنقدر خوب و تازه و آرام و کنترل شده بود که لذت بخش بود، البته هر بار که به فکر برداشتن کتاب بودم باید به خودم یادآوری می کردم.
در کل، به شدت توصیه می شود