کافکا در کرانه - هاروکی موراکامی - مهدی غبرائی - نشر نیلوفر
رمان کافکا در ساحل (رمان کافکا در کرانه) از دو شخصیت ممتاز و فوق العاده قابل توجه بهره می برد: پسری نوجوان، به نام کافکا تامورا، که از خانه می گریزد تا هم از غیب گویی مخوفی فرار کند که زندگی اش را با سرنوشت ادیپ، اسطوره ی یونانی، گره می زند و هم به دنبال مادر و خواهرش بگردد که مدت هاست خبری از آنان ندارد.
شخصیت دیگر، پیرمردی ساده لوح به اسم ناکاتا است که بهره ی هوشی چندان بالایی ندارد و بعد از حادثه ای که در زمان جنگ برایش اتفاق افتاد، هرگز بهبودی کامل را به دست نیاورد. او، در خلال اتفاقات کتاب، به دلایلی به سوی کافکا کشیده می شود؛ اما همانند بسیاری از کارهای روزمره ی زندگی، ناکاتا چیزی از این دلایل دستگیرش نمی شود.
زمانی که مسیر زندگی این دو شخصیت هم سو می شود و دلایل این هم گرایی آشکار می شود،
هاروکی موراکامی برای خوانندگان کتابش، دنیایی شگفت انگیز خلق می کند که در آن گربه ها صحبت می کنند، از آسمان ماهی می بارد و ارواح برای معاشقه یا ارتکاب به قتل، از بدن های خود به بیرون می خزند.
کافکا در ساحل، نشان گر اوج بلوغ و پختگی یکی از بهترین داستان سرایان دنیا، هاروکی موراکامی است.
برای
خرید کتاب در مشهد و سراسر کشور کتاب ” کافکا در ساحل (رمان کافکا در کرانه) ” از
بهترین کتابفروشی اینترنتی مشهد میتوانید از پایین صفحه اقدام نمایید
از اولین کتاب های موراکامی بود که خوندم و بعد عاشق سبک نوشتنش شدم و کتابهای دیگهش رو هم خوندم. سبک سوررئال و توصیفات شگفتانگیز و بیان احساساتش شما رو غرق میکنه.
کافکا در کرانه یک استعاره است. از هیچ قاعده ای پیروی نمی کند، به عقل پایبند نیست، و قابل اجرا بودن مسئله ای نیست. شما را پر می کند، شما را خراب می کند. فوگی از احساسات وجود دارد، به نظر نمی رسد که شما بفهمید که کدام یک از بسیاری از درک های مختلف که سیل شما را فرا می گیرد، مهم تر است. امواج در ساحل آگاهیت بارها و بارها می پیچد و ابتدا مقاومت می کنی، اما بعد از مدتی می فهمی که مبارزه ات بیهوده است، پس تسلیم می شوی، می خوانی، احساس می کنی، سعی می کنی بفهمی.
چیزی که باید خودتان تجربه کنید. من تلاش خواهم کرد، اما می دانم که شکست خواهم خورد. باید بدانید که خواندن موراکامی نیاز به وحدت ادراک و احساس دارد. می توانم سعی کنم مفاهیم خاصی را که در کتاب وجود دارد را به شما بفهمانم، اما در بخش حسی کوتاهی می کنم. نقطه قوت موراکامی احساسی است که او در اطراف آموزه هایش می پیچد. او یک نقاش سوررئالیست، یک موسیقیدان، یک چیز عجیب و غریب است که آگاهی را با فرهنگ پاپ می آمیزد و آن را به کار می اندازد. مردم می گویند که آثار او به راحتی قابل دسترسی هستند و در عین حال پیچیده هستند، من از صمیم قلب موافقم. سبک او به قدری غنی و پر طنین است که می تواند بدون هیچ اضطراری به دیوانگی بپردازد. او به هیچ وجه تنظیم نشده است، نویسنده ای فارغ از پارادایم های هنجاری و محدودیت های اخلاقی. او بسیار عجیب است، اما به من اعتماد کنید، نحوه نوشتن او عالی است.