میلان کوندرا در کتاب عشقهای خندهدار، قهرمانانش را میکاود، پوست میکند، تحلیل میکند و عریان در برابر خواننده قرار میدهد و این کار را با شفقت و مهربانی و بیهیچ داوری به انجام میرساند.
عشقهای خندهدار (Laughable Loves) مجموعه روایتهایی است از عشق و رابطه؛ رابطههایی که قرار بوده با عشقی عمیق همراه باشند؛ اما در واقع آنچنان خالی از محبت هستند که مضحک و خندهدار به نظر میآیند. قهرمانها به طور واضحی در درک و شناخت یکدیگر ضعف دارند. همین عدم شناخت باعث فروپاشی این روابط با اشتباهات کوچک میشود.
میلان کوندرای هنرمند و روشنفکر، برخی از مهمترین عقدههای مورد نظر فروید را دستچین کرده و آنها را با چنان تردستیای چرخانده که عمیقترین و تاریکترین علایق انسانی ما را تسخیر میکند. حکایت عشقهای خندهدار شگفت آور و روشگرند. دنیای کوندرا پیچیده و پر از استهزا و پارادوکس است. زندگی اغلب بیرحم و تحقیرآمیز، مضحک و عصبانی کننده است.
این کتاب شامل هفت داستان کوتاه به نامهای: «هیچکس نمیخندد»، «سیب طلایی میل ابدی»، «بازی اتواستاپ»، «ضیافت»، «بگذارید مردههای پیر جا را برای مردههای جوان باز کنند»، «دکتر هاول پس از بیست سال» و «ادوارد و خدا» است. هر هفت داستان یک پسزمینه عشقی دارد، عشقهایی که با تصادفات و رویدادهای ساده به سویی کاملا متفاوت هدایت میشوند. به طور مثال داستان هیچکس نمیخندد: در مورد پسری است که به شوخی وارد یک مسئله جدی میشود که تمام زندگیاش را تحت تاثیر قرار میدهد و یا بازی اتواستاپ: در مورد دختر و پسری است که از روی شوخی وارد یک بازی میشوند که فرار از آن امکان ندارد.
میلان کوندرا (Milan Kundera) به گمان کسانی که با ادبیات سر و کار دارند، بزرگترین نویسنده و میراثدار سنت رماننویسی اروپاست. یکی از شاخصترین کتابهای کوندرا، بار هستی است. او تا کنون چندین بار نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات بوده است.
شاهکاری هست که سانسور از بین بردتش🤦
حالا ترجمه یزدی سانسور کمتری داره.